...فردا روز دیگریست

شروع شده...

همه رفته اند و من تازه رسیده ام. اما ناامید نمی شوم. ایمان دارم به خودم. همه با تاسف سر تکان می دهند. سر بلند می کنم، لبخندی می زنم، بند کفشم را محکم می کنم و راه می  افتم. چند لحظه بیشتر نگذشته که دو نفر را رد می کنم. و بعد سه تای دیگر. در عرض سه دقیقه بعد، بیشتر از نصف افراد را پشت سر گذاشته ام. به ایستگاه وسط راه که می رسم، همه با تعجب و تحسین نگاهم می کنند.

یک چهار بزرگ روی لباس قرمز نفر جلویی خودنمایی می کند. فقط 4 نفر مانده اند....

وقتی آرام و پیوسته از کنار نفر چهارم رد می شوم، سر بر می گرداند و با خشم نگاهم می کند، یکدفعه همه جا سیاه می شود، سوزش شدیدی را در بینی ام حس می کنم و چشمانم پر اشک می شود و بعد محکم از پشت روی زمین می افتم. تمام لباسم پر خاک شده و سوزش کف دستهایم هم به بقیه دردها اضافه می شود. وجودم از نفرت و خشم پر می شود. بلند می شوم...

"نفر پنجم..؟ فایده ای نداره.. دیگه دیر شده.. نمی رسم.. خیلی عقب افتادم..." ...

"من می تونم.. از همه جلو زدم.. فقط چهار نفر دیگه.. هیچکس فکر نمی کرد به اینجا برسم.. حتی خودم... حالا هم همینطوره.. می تونم... "

همه اینها بیشتر از یک ثانیه طول نمی شکد و بعد بند کوله پشتی را محکم می کنم و راه می افتادم. دو نفر از عقب نزدیک می شدند که حالا به تدریج باز دور می شوند. سرعت می گیرم. چیزی به انتهای مسیر نمانده اما هنوز ایستگاه آخر دیده نمی شود. پیچ را که رد می کنم قرمزپوش را دوباره می بینم. دندان به هم می سایم و بر سرعتم می افزایم. به فکر تلافی می افتم. مشتم را گره می کنم. اما نه... من اهل اینکارها نیستم. مشتم را باز می کنم. چشم از قرمزپوش بر می دارم و دروازه ی مملو از جمعیت منتظر را نگاه می کنم که لحظه به لحظه نزدیکتر می شوند...

حالا دیگر از او جلو زده ام. اما... پس سه نفر دیگر کجا هستند...؟ پاهایم سست می شود. چیزی در دلم فرو می ریزد و چشمانم به سوزش می افتند. آرام سرعتم را کم می کنم و دوباره قرمزپوش از من جلو می زند.

"اینهمه تلاش برای نفر چهارمی؟ چه ارزشی داره؟ جز اینکه قبول کنی اونا از تو بهترن... فقط نفر اوله که اهمیت داره... لعنتی... یه باخت دیگه..."

دو سه نفر دیگر که از کنارم رد می شوند، خسته و ناامید و افسرده ، آرام از سمت چپ جاده بیرون می روم.

*   *   * 

قرمزپوش وقتی جام را بالای سر می برد به این فکر می کرد که چرا لباس آبی  چند قدم مانده به خط پایان، از مسابقه خارج شد و جام را به او واگذار کرد؟!

توجه! حق چاپ محفوظ است!